انواعی که تحت جنس عفت می‌باشد، دوازده نوع است:

اول- حیا

دوم- رفق

سوم- حسن سیرت

چهارم- مسالمت

پنجم- دَعَت

ششم- صبر

هفتم- قناعت

هشتم- وقار

نهم- ورع

دهم- انتظام

یازدهم- حرّیت

دوازدهم- سخا

اما حیا، و آن انحصار نفس بود در وقت استشعار از ارتکاب قبایح به جهت احتراز از استحقاق مذمت. رفق، انقیاد نفس است اموری را که حادث شود از طریق تبرع. حسن سیرت، آن بود که نفس را برای تکمیل خویش به تحصیل حلیت‌های معنوی رغبتی صادق حاصل آید. مسالمت آن بود که نفس مجاملت کند در وقت تنازع احوال مختلفه و متباینه از سر قدرت و ملکه، بی آن که اضطراب بر او تطرّق یابد. دَعَت آن بود که نفس ساکن باشد در وقت حرکت شهوت و به تمام معنی مالک خویش باشد. صبر آن بود که نفس مقاومت کند در برابر هوی تا قبایح از او صادر نشود. قناعت آن بود که نفس راضی باشد به لوازم دنیوی از مآکل و مشارب و ملابس، چندان که سد خلل کند. وقار آن بود که نفس در قبال نا‌ملایمات از حد اعتدال قدم بیرون ننهد. ورع آن بود که افعال نیکو او را ملکه بود. انتظام آن بود که نفس را رعایت نظم و ترتیب در امور معنوی به وجه اتمّ حاصل آید. حریت آن بود که نفس متمکّن باشد بر اکتساب لوازم دنیوی به وجوه مکاسب جمیله به حد اعتدال و مصارف آن در وجوه الهیه و اِعراض از اکتساب مال به وجوه مکاسب ذمیمه. سخا آن بود که به وجه اعتدال انفاق مال و مقتنیات بر او سهل شود و آن را به مصبّ استحقاق برساند.